Scarlet Deer Inn

[quote][i]• Zaobserwuj mojego [url=http://store.steampowered.com/curator/27231431/]kuratora Steam[/url], jeśli lubisz takie gry. • Każda reakcja daje mi energię do pisania kolejnych recenzji.[/i][/quote] [h1][i]Scarlet Deer Inn[/i] - haftowana krwawa baśń[/h1] [b]Scarlet Deer Inn rozpoczyna się niczym oda do średniowiecznej wsi. Uczynni i pracowici mieszkańcy wymieniają się przysługami i dobrami materialnymi. Łagodne zwierzęta pasają się na cudownie soczystych łąkach. Dzieci odnajdują rozrywkę w ściganiu ślimaków i zabawie drewnianymi figurkami. Pogoda jest piękna, a zajazd "Pod Szkarłatnym Jeleniem" dobrze prosperuje. Jednak ten słodki prolog jest tylko początkiem mrocznej baśni o złu żerującym na młodych duszyczkach.[/b] Choć urokliwe wprowadzenie pachnie obietnicą pracy przy lokalu, być może nawet drobnymi elementami zarządzania czasem i gośćmi, jest to jedynie złudzenie. Kiedy Elise udaje się do sąsiadki Doroty po nowy strój dla swojej córeczki, niosąc w ramach zapłaty wino, starsza kobieta zaczyna obarczać Elisę różnymi zadaniami, którymi w ogóle nie powinna przejmować się właścicielka "Szkarłatnego Jelenia". Standardowe "przynieś, wynieś, pozamiataj" nie jest wówczas uciążliwe. Malownicze krajobrazy i towarzystwo pasących się zwierząt umila wędrowanie od punktu A do punktu B. [b]Elise może pogłaskać każdą gęś, krowę i owcę[/b] znajdującą się na pierwszym planie, w zasięgu swojej dwuwymiarowej postury. Sielska atmosfera ustępuje miejsca mroczniejszemu klimatowi, kiedy Elise zostaje posłana do miejscowego pszczelarza. I to nie po miód, a po mięso... Karela nie odnajduje, ale wiedziona przeczuciem, postanawia rozejrzeć się wokoło. Zagląda do domu mężczyzny, a następnie schodzi do piwnicy, gdzie odkrywa makabryczny widok. Ciało młodego chłopca ułożone na zakrwawionym stole roboczym. Bez oznak życia. Przerażona bohaterka pierwszy raz trafia do systemu jaskiń, rozgałęziających się prawdopodobnie na kilometry i... wcale nie opuszczonych. [b]Cudem uchodzi stamtąd z życiem,[/b] a kiedy wraca do wioski z mocnym postanowieniem rozgłoszenia, co widziała, dowiaduje się, że [b]jej dwoje małych dzieci zostało uprowadzonych w biały dzień.[/b] Ogromnie frustrujące jest to, iż nikt nie wierzy Elise, gdy ta oskarża pszczelarza. Nikt nie chce pomóc kobiecie. Jest pozostawiona sama sobie, dlatego życie maluchów zależy teraz wyłącznie od niej. Niezwłoczny powrót do podziemi sygnalizuje, że to właśnie tam rozegra się większa część wydarzeń. Jaskinie są pełne sekretnych przejść, które należy odblokować celem dotarcia do kolejnych korytarzy i tuneli. Ciągłe powracanie do tych samych miejsc, jak i odszukiwanie nowych, [b]po czasie staje się monotonne,[/b] pomimo że Elise musi być w stałym ruchu i zapalać kolejne paleniska na swojej ścieżce. Pochodnia, którą rozświetla sobie drogę, gaśnie po paru sekundach i jeśli w pobliżu nie ma źródła ognia, zło zamieszkujące jaskinie pochłania Elise. Protagonistka odrodzi się na kamiennym ołtarzu, gotowa podjąć kolejne wyzwania. Jej śmierć nie jest obarczona utratą ekwipunku ani nic z tych rzeczy, a może się zdarzać nagminnie w przeciągu rozgrywki - wystarczy niefortunnie spaść. Zagadki w podziemiach to nie jedyna atrakcja przygotowana przez Czechów. Kilkukrotnie występują sekwencje pogoni za źródłem światła (jaskiniowym trollem trzymającym na haczyku świecącego robaka) i przy akompaniamencie skocznej pieśni. Ten motyw został delikatnie nadużyty i grozi częstym wypadkom prowadzącym do wielokrotnego powtarzania całości i (nierzadko) wyuczenia się drogi niemalże na pamięć. Czasem spod ziemi wyłaniają się gigantyczne glisty, które trzeba uderzyć pochodnią. Ważnym drogowskazem dla Elise są małe [b]kaczuszki narysowane na ścianach[/b] przez jej córeczkę Barę. I to za nimi musi podążać, żeby ocalić dzieci. Scarlet Deer Inn jest... momentami dziwne. Przykładowo jedno z zadań zakrawa na wymyślnie brutalną legendę, przywodzącą na myśl "Balladynę". Polega ono na tym, że Elise musi znajdować poodcinane kończyny dz